[กลอน] แลกบทบาท

posted on 11 Jul 2009 22:38 by streamer

วันนี้เป็นว่าง ก็เลยได้มีโอกาสมาอัพเอ็นที่บ้างครับ ปกติจะเปิดมาอ่านแปบๆ

ยิ่งสัปดาห์ที่ผ่านมา ต้องปั่นโปรเจ็คส่งด้วย ทำเอาพลังชีวิตเหลือศูนย์

ก็เลยเอากลอนที่แต่งไว้นานแล้วมาลง จริงๆแล้วก็ส่งลงวารสารของคณะ

แต่มันหมดเสียก่อน ก็เลยไม่รู้ว่ามันได้ลงเล่มหรือลงตระกร้า เพราะมันไม่ค่ิอยเข้าตีมเท่าไหร่ (ตีม "แลก")

วันหลังกคงได้ขอยืมอ่านของเพื่อนที่ได้แล้วกัน  จะได้รู้ว่ามันได้ขึ้นหรือเขาไม่เอา เอิ้กๆ

 

แลกบทบาท

 

ตัวประกอบ


            หากโลกนี้เป็นเช่นดังละคร

จึงอยากย้อนถามว่าฉันคือใคร

ฉันไม่ใช่ทั้งตัวเอกหรือตัวร้าย

บทบาทไหนก็ไม่ใช่ที่ต้องการ

            สมมติว่าฉันนั้นคือตัวประกอบ

เป็นคำตอบที่ไม่ถามก็คงรู้

เป็นตัวที่คั่นเวลาให้คนดู

เป็นตัวที่ไม่รู้ชะตากรรม

            เป็นตัวที่ไม่มีก็คงได้

เป็นตัวที่ถ้าตายก็เท่านั้น

เป็นตัวที่ไม่มีใครว่าสำคัญ

เป็นตัวที่ฉันนั้นแสดง

            ถึงจะเป็นเพียงแค่หมากตัวหนึ่ง

ถึงจะเป็นผู้ซึ่งไม่โดดเด่น

ฉันจะขอเล่นตามที่ฉันเป็น

ฉันจะเล่นแม้ไม่เห็นบทต่อไป



ตัวร้าย

            ถ้าโลกนี้เป็นเช่นดังละคร

จึงอยากย้อนถามว่าอยากเป็นใคร

ฉันนั้นอยากจะเล่นเป็นตัวร้าย

บทบาทนี้แหละที่ใช่ที่ต้องการ

ฉันไม่อยากเป็นแค่ตัวประกอบ

เล่นหลายรอบมานานอยู่ซ้ำๆ

เป็นตัวที่เป็นผู้จะกระทำ

เป็นตัวที่กำหนดชะตากรรมด้วยตนเอง

 

เป็นตัวที่ไม่มีก็ไม่ได้

เป็นตัวที่ถ้าตายแล้วน่าขัน

เป็นตัวที่มีแต่คนชิงชัง

เป็นตัวที่ฉันยังอยากจะเป็น

 

อาจจะเป็นตัวละครที่สำคัญ

อาจจะเป็นตัวนั้นที่โดดเด่น

ฉันจะขอเล่นบทที่อยากเป็น

แม้จะเห็นว่าสุดท้ายอาจต้องตาย

 

ตัวเอก

            เพราะโลกนี้ไม่เหมือนกับละคร

ใครจะย้อนถามตัวเองว่าเป็นใคร

ใครจะอยากถูกตราหน้าว่าตัวร้าย

บทบาทที่เล่นไปคือใครกัน

 

            อาจคิดว่าตนคือตัวประกอบ

มันไม่มีคำตอบหรือใครถาม

บทบาทที่เป็นแต่ผู้ตาม

อาจเป็นความเข้าใจผิดคิดไปเอง

 

       บทบาทที่ไม่เล่นก็ไม่ได้

บบบาทที่ใครกันนั้นลิขิต

บทบาทที่ไม่เห็นจะต้องคิด

บทบาทชีวิตที่เลือกเอง

 

            อยากจะเป็นเพียงแค่หมากตัวหนึ่ง

หรืออยากจะเป็นผู้ซึ่งที่โดดเด่น

ก็เล่นตามบทบาทที่อยากเป็น

ก็ไม่เห็นจะต้องแลกบทกับใคร …

_______________________________________________________________

สรุปว่า อยากเป็นแบบไหนก็เลือกที่จะเป็นได้ เพราะทุกคนเป็นตัวเอกของชีวิตตัวเอง

(ยัดคอนเซปท์ ฮ่าๆ)

 

ส่วนนี่เป็นตัวอย่างงานที่ข้าพเจ้าทำโปรเจ็คคอมเป็นครั้งแรก

คุณภาพอย่าพูดถึงเลย แค่พอทำเป็น ดีไซน์ก็ตามเนื้อผ้า ไม่ได้เลิศเลออะไร

ทำคอมมันก็ดีหลายอย่างนะ ไม่ต้องซื้อกระดาษตัดโมเดล ทำเรนเดอร์ภาพได้ดีกว่าตัวเองเขียนมือมาก

แถมร่ายมนต์ด้วย Photoshop ได้เรื่อยๆ เหมือนแต่งผีให้กลายเป็นคน ฮ่าๆ

แต่สงสารเจ้าเอซีมารุ (โน้ตบุคที่ใช้ทำงาน) เปิดติดต่อกันไม่ต่ำกว่า 30 ชม

ยังไงก็อยู่ร่วมทุกข์ร่วมสุขกันไปจนกว่าจะจบละกันเนอะ

 

 

Comment

Comment:

Tweet

comment4, adipex, lasix drug, Nexium, accutane, how quickly does valium work, Cialis, prednisone 90 pills, lipitor niacin, Propecia, valtrex, acomplia, Meridia, Reductil, Levaquin, Clomid,

#4 By Valium (72.175.231.189) on 2010-10-09 16:43

comment4, adipex, lasix drug, Nexium, accutane, how quickly does valium work, Cialis, prednisone 90 pills, lipitor niacin, Propecia, valtrex, acomplia, Meridia, Reductil, Levaquin, Clomid,

#3 By Valium (89.250.19.211) on 2010-10-09 16:42

คือตอนนี้ผมคิดว่าตัวเองเป็นคนปกติที่ตั้งใจเรียน ไม่สูบยา
แต่กินเหล้านิดๆ ไม่แต่งตัวเซอร์ๆ

แต่อยู่ในกลุ่มคนเหล่านั้น คิดว่าแนวมั้ยล่ะ? double wink

#2 By TunG on 2009-11-23 06:41

คอมพิวเตอร์มีทุกอย่างให้เลือกสรร ประหยัดกว่าทำมือจริงๆ ไม่ต้องเสียค่าวัสดุ

อันนี้ทำใน 3D หรอ ตอนเรียนคอมเพื่อนพี่เปิดเกือบตลอดเวลา นอกจากทำงานแล้วยังเปิดบอททิ้งไว้อีกด้วย ส่วนคอมพี่เปิดนานไม่ได้นับกี่ชั่วโมง

#1 By chockcolate_am on 2009-07-11 23:30

Tags