Saddd

ฝืนกลืนมันลงไป

posted on 31 May 2005 22:58 by streamer in Saddd

ยังทิ้งนิสัยขี้น้อยใจไม่ลงจริงๆ

ทำอะไรๆมันก็ฝืนๆไปหมด เมื่อเช้าได้ยินโรจน์คุยกับตั้มว่าต้องมันจะมาหาเพื่อนๆที่ รร. ไม่สัปดาห์นี้ก็สัปดาห์หน้า รู้สึกอยากจะเดินให้พ้นออกจากตรงนั้น ไม่อยากทนฟังเลย แล้วถ้าบังเอิญเกิดได้เป็นผู้โชคดี?ที่ถูกชวนให้ไปพบมันด้วยล่ะ คงจะบอกปฏิเสธไปด้วยเหตุผลงี่เง่าๆว่า "โน๊ตไม่สนิทกับต้องขนาดนั้นซักหน่อย" แต่คิดว่ายังไงๆคงไม่ได้ถูกชวนหรอก

เห็นคนสองคนนั้นได้นั่งเป็นคู่ตอนเรียนชั่วโมงคอมพ์ด้วยกัน ในขณะที่เราต้องมาเปลี่ยนคู่ ทั้งๆที่เคยนั่งคู่ด้วยกันมาก่อนมันอดน้อยใจไม่ได้ แต่จะให้ทำยังไงล่ะ? ก็มันเป็นความต้องการของเขานี่ เราก็คงต้องตามใจเขา ถึงจะน้อยใจ แต่ลึกๆก็ห่วงอยู่ ไม่อย่างงั้นไม่เดินข้ามฟากห้องไปบอกเรื่องโค้ด Html หรอก

แอบได้ยินเขาคุยกันว่าเพื่อนที่ย้าย รร.ไป โทรมาหาว่าอยู่ทางนั้นสบายดี เขาคงสนิทกันเนอะ เพราะยังติดต่อกันอยู่ แล้วเรารู้อะไรบ้างล่ะ? ไม่มี....ไม่มีเลย ไม่รู้ซักอย่าง

มองไปทีไร ก็เจอเขาคุยกันแบบเพื่อนสนิท หลายครั้งที่เป็นฝ่ายเข้าไปหา ก็จะต้องเป็นฝ่ายที่ถอยออกมาตลอด มันทนไม่ไหว มันเหมือนมีอะไรติดอยู่ในคอ คงเป็นสิ่งที่เรียกว่ากล้ำกลืนมั๊ง มันติดอยู่ในคอ จะพูดออกไปก็ทำไม่ได้ เก็บไว้มันก็รู้สึกขมๆเฝื่อนๆ ก็ได้แต่กลั้นหายใจแล้วฝืนกลืนมันลงไป จากนั้นก็ถอยออกมา หันหน้าไปทางอื่น เดินไปที่ๆจะไม่ได้ยินเค้าคุยกันทำเป็นร่าเริง ทำได้แค่นี้จริงๆ

ฝืนกลืนมันลงไป ฝืนกลืนมันลงไป เรื่อยมา มันเบื่อ มันไม่อร่อย แต่อย่างน้อยมันก็ไม่รบกวนใคร

ตอนนี้เริ่มอิ่มแล้ว แต่ยังกลืนมันทุกวัน คงจะอ๊วกในไม่ช้าแหละ...

Tags